Bu Foruma yaptığınız ilk ziyaretiniz ise, Lütfen öncelikle Yardım kriterlerini okuyunuz.
Forumumuzda bilgi alışverişinde bulunabilmeniz için öncelikle Kayıt olmalısınız. Üye olmayanlar Forumumuzdan hiçbir şekilde aktivite uygulayamaz, Mesaj yazamaz, Konu açamaz, Eklenti indiremez. Forumumuzu tam anlamıyla kullanmak için Üye olabilirsiniz..
Dünya mayın tarlası gibidir, bu mayınlara çarpmadan karşı tarafa geçmek çok zor bir iştir. Karanlık ve tehlikeli tuzaklarla dolu olan ahiret yolculuğunda bu mayınların, tuzakların yerlerini bilen bir mübarek zât elimizden tutmazsa bu meşakkatli, tehlikelerle dolu yolculukta yürüyebilmemiz imkansızdır.... Allahü teala kime Işık nasib ederse çok şükretmesi lazımdır.
Eğer Peygamber efendimiz aleyhisselatü vesselam gelmeseydi, hiç kimse Allahü tealayı tanıyamazdı. Onun için bu şans, çok büyük bir şanstır. İmam-ı Rabbani hazretleri kuddise sirruh, mektubat’ta buyuruyor ki; Bu dünyada Allahü tealanın bir kuluna en büyük nimeti, bir dostunu ona tanıtmasıdır. İmanımızı, ihlasımızı, her şeyimizi onlara borçluyuz. Her şeyin hakkı ödenebilsede hocanın hakkı ödenemez. Çünkü buyuruluyor ki; Ümmeti arasında peygamber ne ise talebesi arasında hoca odur. Elimizden geldiği kadar okumak, ruhlarına hediye göndermek, onların gıyabında ve huzurunda, her hususta teşekkür etmek zorundayız. Çünkü hadis-i şerifde buyuruluyorki; Eğer birisi size bir iyilik yaparsa, siz de teşekkür etmezseniz, Allahü tealaya şükretmiş olamazsınız. Ehl-i sünnet itikadı çok zor elde edilir. Böyle bir zatın bize ehl-i sünnet itikadını öğretmesi ele geçmez bir hazinedir. Peygamber efendimiz aleyhisselatü vesselam buyuruyorlar ki; Benim ümmetim yetmişüç fırkaya bölünecek. Bunlardan yetmişikisi dalalette olacak, cehenneme gidecek, bir fırkası "Benim ve eshabımın yolunda gidenler" kurtulacak buyurmuş. İşte yetmişüç fırkanın içerisinde, doğru fırka olan ehl-i sünnet vel cemaat fırkasını Allahü teala bize nasib etti. Bu fırkanın bir mensubu olmak ne büyük seadettir!
İnsanın vücudunda en kıymetli organ kalptir. Bizim dinimizin esası; kalbi hastalıktan kurtarmaktır. Çünkü kalbi hasta yapan, insanın içinde bir düşman vardır. Hem Allah’a düşman, hem de kalbe düşmandır. O da insanın nefsidir. Nefse karşı bir panzehir lazımdır. Bu panzehir, bu büyük zâtların kendileri veya eserleridir. Eser deyince; hem kitapları hem de talebeleridir. O zatlardan birine rastlayan kurtulur. Onun için insan dünyada beraber olduğu, sevdiği kişilerle haşr olunacaktır. Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir. Çünkü insan nasıl yaşarsa öyle ölür, nasıl ölürse öyle diriltilir. Kimlerle berabersek, ahirette de onlarla beraber olacağız. Çünkü peygamber efendimiz buyuruyor ki; El mer’ü mea men ehabbe. Ne ile meşgulseniz, dünyada kimlerle beraberseniz ahirette de onunla berabersiniz buyuruyor. Onun için kim Allahü tealayı çok anarsa, Allahü teala ile beraber olur. Kim Peygamber efendimiz’e çok salevat-ı şerife getirirse, Peygamberimizle aleyhisselatü vesselam beraber olur.
Hastaneler, hapishaneler sevgilime dokundun diyenlerle doludur.... Muhammed aleyhisselam Allahü teala’nın sevgilisidir, kim Allahü tealanın sevdiklerine sataşırsa mahvolur... Peygamber efendimize ve varisleri olan evliyaya ne kadar muhabbet beslersek, onlar bize daha çok muhabbet beslerler. Kim onlara bir adım yaklaşırsa, onlarda bin adım yaklaşırmış...
Büyüklerimizin yolu, okumak ve okutmak idi. Çok okudular ve çok kitap dağıttılar. Dolayısıyla onları seven onların yolunda olmalıdır. Onların yolunda olmak ehl-i sünnet itikadını öğrenmek ve öğretmektir. Onlar; arının bin türlü çiçekten toplayıp bal yaptığı gibi, o kitapları hazırlayıp önümüze koydular. Bizimde okumamız ve okuduğumuzu birilerine anlatmamız yani bu büyüklerin kitablarını başkalarınada vermemiz lazımdır. İlim mutlaka yayılmalıdır. Çünkü imandan sonra ilk emir Oku emridir. İlim olmazsa din olmaz. Mü’minin üzerinde iki mühim farz vardır ki, biri öğrenmek, birisi öğretmektir. Eğer ecdadımız bizlere öğretmeselerdi, biz şimdi müslüman değildik. Onlar canlarını, mallarını, kanlarını, her şeylerini bizim müslüman olmamız için harcadılar. Her şeylerini feda ettiler ve elhamdülillah bizim de müslüman olmamızı temin ettiler, sağladılar. Eshab-ı kiram’dan hiçbiri kendi yatağında vefat etmemiş, ihtiyar ve genç, hepsi gurbet diyarında şehit düşmüşler. Osmanlılar at üstünde dünyanın her yerine ehl-i sünnet itikadını yaydılar. Bizim için uğraştılar. Eğer biz bu hizmeti yapmazsak, bizden sonra gelecek olan nesil, bizden davacı olur. Çünkü üzerimizde büyüklerin çok hakkı var. Onlar canla, malla, kanla bizim müslüman olmamız için her şeylerini feda ettiler, bizden de hiçbir şey beklemiyorlar. Bu din anlatmak dinidir. Ahirette hesap sorarlar, bu kadar sana emek verildi sen ne yaptın derler..
Üzerimizde emeği olanlara, hakkı olanlara hem herzaman dua etmeliyiz, hem teşekkür etmeliyiz, ne yapmamız lazımsa onu mutlaka yapmalıyız.
26 ekim tarihi, benim ve birçok arkadaşımın, sevdiğimin hüzünlü olduğu bir gündür. Çünki dünya ve ahiret, herşeyimizi kendisine borçlu olduğumuz, pekçok ehl-i sünnet müslümanın, üzerinde en büyük emeği olan hocamız Hüseyn Hilmi Işık rahmetullahi aleyh efendi hazretleri dünyadan ahirete irtihal etmişti. Sevenleri hergün, hersaniye hocalarını unutmamaktadır ve unutmamalıdırlar... manevi hediyelerini hergün göndermektedirler, teşekkür etmeğe çalışmaktadırlar. Huzurpınarının muhterem mensublarından ricamız, bu mübarek zâtın ruhuna hiç olmazsa bir fatiha okumanız, ve hatta (arzu edenler) 26 ekim'e kadar okuduklarını ve okuyabileceklerini (daha önceden)bildirirlerse topluca hediye edilmiş, topluca duası yapılmış olurki, dua edenemi, edilenemi faydası olur belli olmaz...
-Biz dünyada iken onlara sahip çıkarsak onlarda bize ahiretde sahip çıkarlar inşallah.
Ey güzeller güzeli, ey gönüller kıblesi,
Aslı, doğruyu gören, ehl-i sünnet varisi.
Sensin mürşid-i kamil, sensin ilmin hamisi,
Sensin dertlere deva, zamanın bir danesi...
Görmeyip bu güzeli, iyi anlamayanlar,
Bu bulunmaz pınara, kabını koymayanlar,
Aşkiyle tutuşup da, yanıp kavrulmayanlar,
Ne büyük zarardadır, nasibi olmayanlar!
Vurulmamak ne mümkün! nur akan simanıza,
Seçilmişler kavuşur, hizmete zatınıza.
Bilsek ki karşılıktır, bizdeki hakkınıza,
Cana minnet bilirdik, kulluğu kapınıza.
Duymakla tebdil oldu, mubarek isminizi,
Kalbimizin dileği, gönlümüzün sevgisi.
Kurtarır layık olsak, teveccühünüz bizi,
Neler kazanmazdık ah! tanıyabilsek sizi.
Doğrusu bu cihanda, başkaca ışık yoktur,
Olsa bile sönüktür, ziyasız ve donuktur.
Sizi bilenler bilir, bilmeyene söz yoktur,
Bu nadide sofrada, kırıntı bize çoktur.
Bizden sadır olanlar, sizi sena edemez,
Boş laftan, yanlış sözden, daha öte gidemez.
Hakire sükut düşer, karga nağme edemez!
Sizi meth-ü senaya, diller de kafi gelmez.
Bizimki övmek değil; nafile bir gayrettir,
Belki birkaç söz ile, şems’i tarif etmektir.
Aşığa gönül gerek, bizlerdeki yürektir,
Bu yolda makbul olan, kendini hiç bilmektir.
huzurpınarı
__________________
Mutluluk insanı tatlı yapar... Başarı ışıltılı... Zorluklar güçlü... Hüzün insanı insan yapar, yenilgi mütevâzı...
__________________
erbabıne danış akıl etmek fırsattır
zaman ahir zaman oldu zuhur eden alamettir havai nefsine uyma
sakın sabrın sonu selamettir neye aldandın behey şaşkın bu can sana
emanettir
UNUTMAYALIMKİ, UNUTULMAYALIM inşallah.
Normal
