yılın hikayesi
Yüce bir zât bir gün şöyle demişti:
Biri, Allah’ın emriyle öldü mü ona, ölümünün ilk günü, ikinci ve üçüncü günleri yas tutulur. Yedinci günü geçinceye kadar bu, böyle gider. Fakat yedinci gün geçip de sekizinci gün geldi mi ne yapılır?...
Mademki sonuncu gün Allah’a teslim olacaksın, önceden buna alışsana, ne diye kıvranıp durursun? Bütün bedenin, yılan gibi ayak olsa, hiçbir yere kaçmana imkân yok. Yılanı, giderken görmedin mi hiç? Yolda kıvrana kıvrıla, büküle büküle gider. Fakat deliğine geldi mi onda bir kıl ucu kadar bile eğrilik büğrülük göremezsin. O, kıvrılmayı terketmedikçe katiyen deliğine giremez.
Sen de eğriliği bırak da doğrulukla, ulaşacağın kovuğa git! Eğer körler gibi atacağın adımı şaşırırsan, körler gibi perde arkasında kalakalırsın. İnsanları görmez misin? Körlükte ne ayakları kalmış, ne başları. Her tarafları yara bere içinde, kapıda kalmışlar.
Kûfî yazıda elif dümdüzdür ya, işte sûfî de öyle olmalı.
Tasavvuf nedir? Sabretmek, dünyaya tamah etmemek.
Tevekkül nedir? Dilini kesmek, halkın kendinden daha iyi olmasını dilemek, yok olmak, her şeyi atıp yokluğu almak...
|
Normal
