İç içe, üst üste, katmeer katmer güzellikler...

Güzel insanlar arasındayız...
Güzel sohbetler yapılıyor...
Gayet güzel bir hava var...
Tarihin en büyük üç imparatorluğundan ikisine (Roma ve Osmanlı) başkentlik yapmış, dünyanın en güzel şehirlerinden biri olan İstanbul'dayız...
Bu muhteşem şehrin eşsiz meydanlarından biri olan (atmeydanı/hipodrom) Sultanahmet Meydanı'na tepesinden bakıyoruz...
..
Bir yanımızdan Topkapı Sarayı ve Ayasofya görünüyor. Ama tam karşımızda;
Dünyanın en ünlü ibadethanelerinden biri, 6 minareli ve 16 şerefeli tek cami, Sultanahmet...

Hani, onu gencecik (28 yaşında, 1617'de vefat eden) Sultan Birinci Ahmed Hân yaptırmıştı...
Ve hani açılışını yapması için mübarek hocasını çağırmıştı. Aziz Mahmud Hüdayi hazretleri de sultanın davetine uyup, Cuma sabahı yola çıkmıştı...
Fakat o gün deniz sanki şahlanmış ta ayağa kalkmıştı, kükremişti, köpürüp taşmıştı...
Kimse geçemiyordu karşıya, kimse binmek istemiyordu sandallara...
Fakat, o büyük zat besmele çekip kayığa binince, bir kaç sadık talebesi de yanın atlayınca ve hep birlikte küreklere asıldıklarında;
O kükreyen deniz, sandalın etrafında minik bir pisicik gibi sinmiş, uysallaşmış ve dalgaların ortasından o sandalın geçebileceği bir aralık, sütliman bir yol, güvenli bir koridor, sanki bir tünel açmıştı...
(İşte zaten biz de bunun için "Hüdayi Yolu" denmesinde ısrar etmiştik, tam da aynı hatta/çizgiye yapılan tüp geçidin ismine...)

Güzellik adına ne bekler ki insan başka?..
Bir de elimizde kitaplarımız varsa... Ve bu kitaplardan biri; Hazret-i Mevlana'nın muhteşem sözlerini tek tek elle yazarak, tablolar haline getirdiğimiz "Aşk-ı Mevlânâ" isimli kitap ise...
MPL Televizyonunun üç kişilik ekibi de bizimle bir röportaj çekimi yapıyorsa...
Güler yüzlü Burcu hanım da cıvıl cıvıl konuşuyor ve bize sorular soruyorsa...
Ve bu çekimler Burcu Tugaç'ın "Mutluluk Yolculuğu" proğramında yayınlanacaksa...

Velhasıl bir televizyon çekimi için, bir kitap röportajı için daha uygun neresi olabilirdi, karar veremiyorum...